sulukule

underwater-clock-01.jpg

cüceler deryâsında

dalgalar dev 

balıklar koşar suda

bu nasıl ev

. . .

ağaçlar kök salmış göğe, güneş kararmış.. bulutlar pörsümüş, sanki suyu çekilmiş dolma biber gibi. kilitli bir sandıkta bütün bildiklerim; kulenin en ücrâ odasında. bacaklarım tepeden bakıyor, gözlerim yerde, düşürülmüş bir anahtarı arıyor..

suda herşey olduğundan büyük görünüyor; bana bakan gözlerim, aynada beni doğruluyor, aslında bir diatom bile olabilirim.. 

bildiğim bütün renkleri sıralıyorum, ara renklerle bile hiç de öyle şaşırtıcı değil sonuç, öğrendiğim rakamlarla sayınca.

birbirini tutmuyor hiçbir şey, herşey salınıyor öylece boşlukta..

burada herşey tanımlanıp, barkoduna göre raflara sıralanmış.. hiç tatmadığım bir duygu arıyorum.. hiç görmediğim bir düş.. hiç dokunmadığım bir tesâdüf.. hiç yaşamadığım bir hız.. hiç duymadığım bir ses.. çıkar mı sandıktan bunlar da..?

bir kâğıt parçasına tapan kuklaların içinden fırlayan parmağı görüyorum.. oynatıcının fısıldadığı sufleleri duyuyorum.. işime gelmiyor uymak, reddediyorum. kaçtıkça, kovalanıyorum.. tuzaklara basmadan yürümeye çalışmak yoruyor, ama en azından bitecek, bir sonu var biliyorum. sudan bahânelerle, günü yaşamak istemiyorum, yeterince ıslağım. hep bir eğretileme bombardımanına tutuluyorum. yanılsama olduğunu biliyorum, yine de bâzân kolay olana, gözümün gördüğüne inanma yanlışına düşüyorum. yalnız kendimle yarışıyorum, eğer ben diye bir şey varsa.. kimbilir, belki bu beyin bana yine bir tür oyun oynuyor, aslında bir makinadan ibâretim ve yüklenmiş görüntülerle yeni bir golem yaratıyorum. suda herşey nasıl da farklı görünebiliyor.. şu merdivenler de gözümde büyüyordur o hâlde, öyle değil mi? üç basamak kaldığına şartlanmalıyım, – biiir, ikiii, üç!- deyince bitiverecek işte.. yapabilirim.

Reklamlar

4 responses to “sulukule

  1. Yine çöpe atabilirsiniz diyerek kandırma beni her zaman ki gibi güzel bir yazı.Seni burdan alıkoyan yazılardan biri daha..Yazıp çizerken gözlerin sadece bilgisayarın ekranına takılı kalmamıştı eminim.Hani zaman olurda insan bakarda görmez ya bir noktaya kilitlidir bakışları ancak gözleri onu görmüyordur.İşte öyle bir şey baktığın yeri göremiyor olsam da ordan çabucak çıkıp geri gelmeni istiyorum.Çıkmak istemesen bile..Hadi silkin artık..

  2. Vecihe, ilginç bir şey bu söylediğin ama durum da aynen böyleydi yâni.. ” söyleyene değil, söyletene bak ” diye boşa dememişler :))
    kendime gelebildim mi bilmiyorum. bildiğim şey; seviyorum bu hâlimi. burnum büyümüştü biraz övgülerden, âcilen tedbir almam gerekiyordu ve ne yaptım? aldım elime kırbacı sırtıma sırtıma, kanatana kadar kırbaçladım kendimi :P biraz da burnumu törpülettim bizim kaportacıya, işte öyle, iyiyim şimdi :))

  3. Kendimiz mi talep ettik, birileri zorla mı tutturuverdi elimize yol haritalarımızı, bilemem ama…
    Yol da zor, yolculuk da…

  4. Hasanım civanım,
    ne diyecem bak.. sen bâzân bilmeden mi söylüyorsun bunları yoksa bildiğin bir şey mi var bilmiyorum ama göbekten çakmışsın yine durumu. tahmin ediyorum bu yorumu son yazıma yazacaktın ve yanlışlıkla buraya yazdın. eh ben de o kadarını çaktım işte ;)

    tespitime göre ben talep etmişim arkadaşım. bu bakımdan boynum kıldan ince şimdi. iş ki lâyığıyla yerine getirebileyim. ” isterken iyi de..” demezler mi adama :P

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s