Ölü Bir Kurbağanın Günlüğünden Rastgele Bir Sayfa

Ne karışık bir yer burası böyle. Her şey içiçe. Aşağıdaki metinlerin her birinden rastgele bir cümle seçseniz ve bu cümleleri rastgele sıralasanız ardı ardına, yine anlamlı bir metin çıkar; ne kadar anlamsız bir karmaşa bu. Ama bir o kadar da basit. Siz insanların yaşadığı hayat gibi. Bu karmaşayı yaratıp, tüm bu hengamenin ortasında yalın duran şey de bir insan olmalı elbet; kesinlikle tam bir insan.

İnsanları hatırlıyorum. Tuhaftılar.

Güzel müzikler vardı. Burada hiç müzik yok. Ses var. Kimileri müziğin hammaddesi derler ses için. Ne kadar ahmakça. İşte, burada ses var. Ama müzik yok. İki üç sesi arka arkaya dizsem müzik olur mu? -Olmuyor. Bir kaç hayali dizsem olurdu eminim. Ama hayal yok burada. Ses’miş…

Müzikleri hatırlıyorum.

Güzel yüzler vardı. Güzellikleri yitirilmiş bir şeyi hatırlatırdı. Neydi o yitik şey? -Hatırlamıyorum. İşin garip yanı önceden hatırlıyor muydum onu da hatırlamıyorum. Bir şeyleri hatırlar mıydım? -Hatırlamıyorum. İnsanlar günlükleri hatırat zannederler; ne komik. Olay, hafıza, zaman. Oldu sana hatıra. Komikten öte şapşalca. ‘Gerçek’ deyip peşinden koştukları şeyin formülü değil mi bu. Olay, hafıza, zaman, eşittir gerçek. Gerçek eşittir hatıra. Böyle oluyor değil mi en az ‘gerçek’ kadar saçma denkleme göre. Debelenip duruyorlardı, halen de öyledir. Kafaları da karışıktır. Birileri sezinlemişti çünkü, ‘göreceli’ demişti. Elbet göreceli, gören vareder. Kurbağa hem ölüdür hem diri, sen görene kadar. Ama hakikat. Ah, hakikat. Güzel yüzler vardı. Güzellikleri yitirilmiş bir şeyi hatırlatırdı.

Güzel yüzler hatırlıyorum.

Var mıydım? Bu tuhaf yerde aradığım şey bu mu, var’lığım mı? Neden burayı seçtim, tuhaf olduğu için mi? Burayı seçtim mi, yoksa gözümü açtığımda kendimi bulduğum yer burası mı? Yok hayır, burada kendimi aramıyorum. Hiç olmadığım kadar kendimdeyim. Fakat.

Var mıydım?

Bunları bir gün okuma ihtimali olan okuyucu, zannetme ki yazar metinlerde varolmaya çalışmış… Ya da metinler yazarı varetmiş gibi postmodernist bulantılara kapılma, çözmeye, bozmaya çalışma. Biri bir günlük tutmuş, zamansız. Hepsi bundan ibaret. Ancak illa ki bir uğraş edinmek istersen oyalanmak için; neden burada, şu an olduğun yerde karşına çıktı bu? bunu düşün. Elbet bir cevap bulamayacaksın ama daha keyifli bir uğraş olacaktır kuşkusuz.

Johannes De Silentio

Reklamlar

15 responses to “Ölü Bir Kurbağanın Günlüğünden Rastgele Bir Sayfa

  1. peki kurbağayı öpmemize rağmen kurbağanın kurbağa kalması hakkında bir iki kelam irca etsek hanfendi..

  2. hu huuu?????merak ettim seniii

  3. Merhaba Candan Hanım;

    Yeni temanız hayırlı olsun. Geç de olsa :D

    Üçünü kısım dikkatimi çekti. Çeker tabi. O yüzlerdeki yiten şey benim kalbimdeki kor ateş. Kendisine kul ve köle arayan insandan ve o durumlara düşecek ahmaktan geçilmiyor bu zamanda. Kimin yüzü Sezar Kiminin ki köle bilmem ne! Ve Brütüsler. Bunlara bakınca yüz göremiyorum :D Malum yüzsüzde yüz aramaya ne hacet! Özgürlüğünü satan ahmaklar dünyası. Allahsız hayatın bedeli. Hem de müslüman olarak tanımlanan ülkemizde. Bir bedevi Peygamberimizin çadırından dilinde ve kalbinde kelime-i tevhid ile çıkınca bunlara meydan olkuyordu. O’ndan (c.c) başka ilah yoktur!

    İyi günler, Allah’a (c.c) emanet olun…

  4. Orda hayat belirtileri var mı?

  5. Aloooooo aloooo
    sesim geliurmu?

  6. merak etmeye başladııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııım????????????????

  7. Yokluğunuzu evişlerinin zorluğuna mı yormak lazım Candan hanım.

    Allaha emanet olun.

  8. selam,sen uğramadan ben uğrayayım dedim.Ne haber,belki biz de sadece satırlarda var oluyoruz,en azından Oglena için böyle…”Ölü bir terliksinin hatıratı.”:))

  9. hakkaten yok ,inanılır gibi değil….polisimi arasak acaba?!

  10. bugün evdeysen ve ses çıkarmıyorsan :(
    bu sefer sahiden küstüm.
    ( bu çocukken oğlumun lafıydı. Pek severek kullanırım)
    hem sen farkındamısın bilmem?
    Koç burcu girdi,başladı yaniiii:)
    ve bugün benim yaşgünüüüüüm…:)

  11. cancağızım..nerelerdesin..bak bahar geldi…:)

  12. Hadi gari Cano Hanım, yeter bu kadar sessizluk!

  13. diğeradıylakaprisböceği

    yok yok merak etmeyin bayanlar baylar!
    ben arasıra geliyorum, ortalığı havalandırıp gidiyorum. kendime bir de güzel kahve yapıp canın camından dışarıya bakıyorum. resimlerinin tozunu alıyorum, zamanı gelmişse. bakıyorum yok, gelmeyecek gibi, çekip ben de gidiyorum. tek birşey biliyorum, o uzaktan seyrediyor gibi…
    sevgiler,
    elif
    :)

  14. Ooooo kimleri goruyorum….
    Elif Hanim Elif Haniiimmmm
    Size su sarkiyi caliyorum suradan :
    :Unuttun beni zalim….di didididd dim
    Unuttun beni zaaalim”

  15. diğeradıyla kaprisböceği

    :))
    unutmayız evellallah

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s